เช้าตื่นมา คุยโทรศัพท์

จากนั้นก้อนอนจนสาย

สายก้อคุยโทรศัพท์

นอนต่อถึงเที่ยง ไปอาบน้ำกินข้าว

ตกบ่ายก้อคุยโทรศัพท์

หายใจทิ้งจนเย็น

เย็นก้อค่อยคุยโทรศัพท์

ออกไปแรดกะน้องกะเพื่อน

ตกดึกค่อยได้คุยโทรศัพท์

จากนั้นก้อนอนนนนนน

ปิดเทอมแล้วมานก้อไม่มีไรทำจิงจิง

น่าเบื๊อน่าเบื่อ เมื่อไำหร่จาเปิดเทอมนะ

คิดถึงเพื่อนๆจัง 

อีมิ พลอย เจ๊อยู่เมกาเปงไงบ้างยังไม่เปงหวัดตายหรอกนะ

กิ๊ฟท์เมิงหายไปจากโลกอินเตอร์เน็ตแล้วหรอ

นังแป๋วเมิงคงไม่ได้งอนกานทุกวานใช่บ่

ติ๊ดตี่ ฝ้าย แอเมิงไม่คิดจากลับบ้านกานเลยใช่มะ

จูกะแม้วหายไปกะการท่องเที่ยวทางภาคเหนือ

นังนุ่นนังอายอยู่ใกล้กานก้อออกมาเจอหน่อยดิ

อิอิชคงไม่บ้าแต่ผู้ชายอยู่หรอกนะ

หัวเหม่งอึออกบ้างนะช้านเปงห่วง

และเพื่อนทุกคนยังคงสบายดีและคงมีความสุขกันอยู่ใช่มั๊ยยย

ส่งข่าวกานบ้างนะ เพราะปิดเทอมนี้

เงินขาดมือ มือขาดเงินชะมัดเลยย

 เศร้าสุดๆ เรื่องสุดท้ายยยยย